Bizans İmparatorluğu Valentinianus I Sikkeleri

Bizans İmparatorluğu Valentinianus I Sikkeleri​

ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΙΑΝΟΣ Α​

Flavius Valentinianus - Valentinian I​

D N VALENTINIANVS P F AVG​

Şiddetli ve çabuk sinirlenen, okuma yazma bilmeyen, eğitimlilerden ve aristokratlardan nefret eden temelde bir Bizans imparatorundan ziyade 364 yılından ölümüne kadar, tükenmez bir enerji sergileyen Pannonialı bir köylünün oğlu olarak doğan I. Valentinianus, başarılı bir askeri komutandı ve MS 359'da babası Gratianus Funarius tarafından general olarak atandı. II. Constantius döneminde Galya'da süvari tribünü, daha sonra Jovianus döneminde scrutarii [kalkanlı askerler] tribünüydü. Bir Germen kabilesi olan Alamanni'ye karşı savaşmak için Galya'ya gönderildi ve onları yenmeyi başardı. Bu zafer ona Büyük unvanını kazandırmıştır.

I. Valentinianus Hristiyan olduğu için onu pagan İmparator Julian II'den [Julian the Apostate] uzaklaştırdı ve 360'ların başlarında rütbesi düşürülerek Mısır'a sürgün edildi. Julian'ın MS 363'te Pers'te yenilgiye uğraması ve ölümünden sonra, halefi Jovianus, Valentinianus'u geri çağırdı ve onu seçkin Scholarian Muhafız Birliği'nin komutanlığına atadı. I. Valentinianus, Jovianos'un ölümünden sonra [17 Şubat 364] ordu tarafından İznik [Nicaea] antik kentinde imparator olarak seçildi. 28 Mart'ta küçük kardeşi Valens'i ortak hükümdar olarak atadı ve onu Doğu'yu yönetmesi için atadı, Valentinianus ise Batı'yı elinde tutmuştur. Valentinianus 24 Ağustos 367'de ardıllığı güçlendirmek için sekiz yaşındaki oğlu Gratianus'u ortak imparator ilan etmiştir.

Valentinianus, Roma İmparatorluğu'nda düzeni yeniden sağlayabilen güçlü bir askeri liderdi. MS 367'de bir Germen kabilesi olan Alamanni'yi ve MS 369'da Frankları yenmeyi başardı. Ayrıca MS 376'da Roma İmparatorluğu'nu Vizigotlara karşı başarıyla savunmuştur. Askeri başarıları, Roma İmparatorluğu'nun bölgede güçlü bir güç olarak itibarını geri kazanmasına yardımcı olmuştur. Valentinianus bir Hristiyandı ve imparatorluğun her yerinde Hristiyanlığı yaymaya çalıştı. Hristiyanlığı diğer dinlere tercih eden bir dizi ferman yayınladı. Tüm halka açık kurbanların Hristiyan Tanrı'ya yapılması gerektiğini ilan etti ve pagan ritüellerinin uygulanmasını yasakladı. Ayrıca pagan tapınaklarının yıkılmasını ve mallarına el konulmasını emretmiştir. Vergi yükünün yoksulların omuzlarına çok ağır geldiğinden endişelenerek, zenginlerin adil paylarını ödediklerinden emin olmak için Halkın Koruyucuları adı verilen subaylar atadı.

Valentinianus ayrıca Hristiyanların haklarını korumaya çalıştı. Hristiyanlara zulmü yasaklayan bir yasa çıkardı ve haksız yere bir suçla itham edilen her Hristiyanın serbest bırakılması gerektiğini ilan etti. Ayrıca, haksız yere hapsedilen herhangi bir Hristiyanın serbest bırakılmasını emretmiştir. İmparatorluk içinde dini birliği de teşvik etmeye çalışarak tüm Hristiyanların zulüm korkusu olmadan inançlarını uygulamalarına izin verilmesi gerektiğini ilan etti ve tüm Hristiyan kiliselerinin serbestçe faaliyet göstermesine izin verilmesini emretmiştir. Bununla birlikte, Valentinianus'un vahşi bir öfkesi vardı ve kendisini çok kızdıranları parçalamak için kullandığı eğitilmiş bir ayı besliyordu.

Başarılarına rağmen Valentinianus, büyük pagan tarihçi Ammianus Marcellinus tarafından Julian'ın çok altında, kızgın, korkak ve batıl inançlı olarak tasvir edildi. Aziz Jerome, imparatoru hoşgörülü, cesur ve sorumlu biri olarak tasvir etmektedir. Valentinianus iyi bir yöneticiydi ve ne putperestlere ne de ariusçulara zulmetmemiş olması dikkate değerdir.

I. Valentinianus, on bir yıllık başarılı yönetiminin ardından, Kasım 375'te birkaç Cermen reisiyle yaptığı işgalleri kınayan bir görüşme sırasında öfkesine yenik düştü. Ona gereken saygıyı göstermediklerinde, imparator I. Valentinianus öfkeye kapıldı ve geçirdiği felç sonucu öldü [17 Kasım 375] ve tahtını 16 yaşındaki oğlu Gratianus'a bıraktı. Onun ölümü İmparatorluk için büyük bir trajedi oldu; zira onun yeteneği ve enerjisine sahip bir adam, kısa süre sonra yaşanacak felaketleri önleyebilirdi.