Bizans Mühürleri

Niketas Mousaraph'ın Kurşun Mührü​

Mühür üzerinde görülen Mousaraph [MOVCAPAΦ] ismi şüphesiz Arapçadır. Bu ismi taşıyan birkaç kişi 11. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar bilinmektedir. Ailenin kökeni, başlangıçta Suriye'deki Bizans seferleri sırasında onlarla ittifak kuran Arap emiri Nasr bin Müşerref'e dayanıyor. Müşerref, Menikon kalesini Antakya doux'u [lider veya komutan] Michael Spondyles'in yardımıyla inşa etmiştir. Kale, yeni ele geçirilen Bizans topraklarını Trablus emirine karşı savunmak için tasarlanmıştır. Ancak Müşerref sonunda Bizanslılara karşı dönmüş, kaleyi 1027'de bir hileyle ele geçirmiş ve bağımsız bir prenslik kurmayı planlamıştır.

Dört yıl sonra, Antakya katepano'su [kıdemli bir Bizans askeri rütbesi ve makamı] Niketas, birkaç başarısız girişimden sonra kaleyi ele geçirmiş ve Müşerref'in ailesi de dahil olmak üzere 800'den fazla esir almıştır. Mühür kayıtlarının gösterdiği gibi, aile daha sonra Bizans hizmetine girmiş ve öncelikle askeri komutanlıklar yapmıştır.

Exkoubitor Nikolaos'ın Kurşun Mührü ​

NIKOΛAOV EΞ KOUBIT૪ CΦPAΓICMA : Νικολάου ἐξκουβίτορος του σφράγισμα​

Exkoubitor [ΕΞΚΟΥΒΙΤΟΡΩΝ] unvanı, imparatorun yakın muhafız birliğini temsil eder ve üst düzey askeri seçkinlere verilirdi. Mührün sahibi Nikolaos'un bu mührü kullanması, devlet hiyerarşisinde önemli bir konuma sahip olduğunu ve resmi belgelerde kişisel gücünü gösterme yetkisine sahip olduğunu kanıtlar. Mührün ön yüzünde daha önce görülmemiş at başı, horoz kuyruğu, kartal ayağı, gövdesinin üzerinde devekuşu başı, göğsünde kalkan takan bir insan başı bulunan mitolojik bir yaratık yer alması, dönemin Bizans bürokrasisi içindeki bu güç ve sadakat sembolüne benzersiz ve gizemli bir unsur katmaktadır.

Moglena'nın Patrikiosu [En Yüksek Soylu] ve Strategosu [Yunan Ordusunda en yüksek subay rütbesi - Ordu lideri] Georgios Asprokephales'un Kurşun Mührü​

Kuzey Yunanistan ve Kuzey Makedonya'nın bazı bölgelerinde yer alan Moglena [veya Chrysi], ortaçağ Bulgar devletinde önemli bir stratejik ve politik merkezdi. Zamanla bir şehir-kaleye dönüşmüştür. Bizans impratoru Basil II [976-1025] tarafından ele geçirildikten sonra kale yıkıldı ve adı 11. yüzyılın sonlarına kadar kaynaklardan kaybolur. İmparator I. Aleksios Komnenos'un kızı olan ünlü Bizans tarihçisi Anna Komnene, Taranto ve Antakya prensi Boemondo'nun [Tarentumlu] Moglena'ya [veya Chrysi kalesi] yerleştiğini yazar. Daha sonra kale, önde gelen Ermeni generali Gregorios Pakourianos tarafından kuşatılıp ele geçirilmiş ve bir kez daha yerle bir edilmiştir.

Belirsiz Kurşun Mühür MS 6.-7. Yüzyıllar

Bu oldukça sıra dışı kurşun mühürde sola doğru koşan bir ayı tasaviri yer alıyor. Sırtının üzerinde iki ip dalgalanır, bu da muhtemelen kaçan bir hayvan olduğunu gösterir. Kurşun mührün üzerindeki tasvirin anlamı belirsizdir, ancak büyük ihtimalle İncil'e değil, sekülere dayanmaktdır. Bir olasılık olarak bunun bir zamanlar İmparatorluğun büyük arenalarında düzenlenen vahşi ve görkemli gösteriler olan geleneksel Roma hayvan avlarının hayatta kalan son izlerine gönderme yapması düşünülebilir. Bu etkinlikler giderek Hristiyanlık tarafından yerinden edildi ancak 6. yüzyılda tamamen kaldırılmadan önce ara sıra yine de düzenlenmiştir. Her durumda, bu, Bizans kurşun mühürlerinde bulunan bir hayvanın en sanatsal açıdan rafine tasvirlerinden biridir ve MS 1. ila 3. yüzyıllar arasındaki en iyi Roma mozaikleriyle rekabet eder.

Theodora Doukaina Palaiologina'nın Kurşun Mührü ​

Genç yaşta yetim kalan Theodora Doukaina Palaiologina, belki de tüm yüzyılın, hatta imparatorluğun tarihinin en büyük Bizans hükümdarı olan İznik İmparatoru III. John Doukas Vatatzes'in [ΙΩΑΝΝΗΣ Γ ΔΟΥΚΑΣ ΒΑΤΑΤΖΗΣ 1221-1254] büyük yeğeniydi. İmparator John III Doukas Vatatzes tarafından kızı gibi büyütüldü ve imparatorun onu kendi kızı gibi sevmiştir. Theodora Doukaina Palaiologina'nın kocası Mihail Palaiologos, 1254'te John'un ölümünden sonra imparator oldu ve Latinleri Konstantinopolis'ten kovarak Bizans İmparatorluğu'nu eski başkentine geri getirdi.

Theodora, özellikle Konstantinopolis'teki Lips Manastırı [Molla Fenari İsa Camii] olmak üzere, manastır kuruluşlarının önde gelen hamisiydi ve 1304'te buraya defnedildi. Aynı zamanda Theodora Doukaina Palaiologina sanat ve bilimleri de desteklemiş ve Farsça bir geometri incelemesinin Yunanca çevirisini yaptırdığı bilinmektedir.

Meryem'in ölümü sahnesini içeren ikonografik kurşun mühür - 11.-12. yüzyıl​

İncil'de Meryem'in ölümünden [Yunanca Koimesis] bahsetmese de, Geç Antik Çağ'da onun vefatı etrafında canlı bir gelenek gelişmiştir. İsa'nın çarmıhtaki acılarının aksine, Meryem'in ölümü sakin bir olaydır; Meryem'in ruhu, havarilerin sihirli bir şekilde Meryem'in ölüm döşeğine ışınlanıp izlemesi eşliğinde, Rab tarafından sevgiyle kucaklanarak götürülür. Bu sahne Bizans ikonalarında sevilen bir konuydu ve mühür üzerindeki görünümü, çağdaş sanatın mühürler üzerindeki etkisini kanıtlamaktadır.

Bizans İmparatorluğu III. Theodosius'un Kurşun Mührü - MS 715-717​

dN TҺЄOdOSIЧS MЧL III​

Adramyttiumlu [Balıkesir-Burhaniye-Ören] imparator III. Theodosius [yaklaşık Mayıs 715-25 Mart 717], Bizans tahtına oturan en sıra dışı ve kısa ömürlü figürlerden biriydi. vergi tahsildarı olan Theodosius III, Rodos'ta konuşlanmış ve II. Anastasius'a karşı ayaklanan Opsikion birlikleri [imparatora seferde eşlik eden birlikler] tarafından iradesi dışında MS 715 yazında imparatorluğa yükseltilmiştir. Birçok Bizans eyaleti, özellikle de hırslı komutanlarının yönetimindeki güçlü Anadolu ve Ermenistan Temaları birlikleri, onu tanımayı reddetti. Bunlardan biri olan Germanikeia [Kahramanmaraş] doğumlu Leo [III. Leo], 716'da kendini imparator ilan etti ve Emevi Halifeliği ile bir ittifak sağladı. Konumunu güçlendirmek için Theodosius, Han Tervel önderliğindeki Bulgarlara yöneldi, Zagoria bölgesi üzerindeki kontrollerini kabul etti ve imparatorluğun kuzey sınırını güvence altına almaları karşılığında haraç ödemeyi kabul etti.

Ancak Leo'nun [III. Leo] ilerleyişi durdurulamazdı. 717'de Konstantinopolis'e yürüdü, Nikomedia'yı ele geçirdi ve III. Theodosius'un oğlunu esir aldı. Gücü zayıflayan III. Theodosius'a, Patrik Germanus ve Senato tarafından tahttan feragat etmesi tavsiye edildi. 25 Mart 717'de tahtı resmen Leo'ya teslim etti ve oğluyla birlikte bir manastıra çekildi; muhtemelen 24 Temmuz 754'teki ölümüne kadar orada kalmıştır.

Bizans İmparatorluğu Romanos IV Diogenes, Eudokia Makrembolitissa, Michael VII Doukas, Konstantios Doukas ve Andronikos Doukas'ın kurşun mührü.​

Romanos IV Diogenes [1068-1071], geç Bizans İmparatorluğu'nda önemli bir figürdür ve imparatorluğun askeri gücünü yeniden tesis etme yönündeki cesur ancak nihayetinde trajik girişimleriyle hatırlanır. İmparator Constantine X Doukas 1067'de öldüğünde, oğulları henüz reşit değildi. Böylece taht, oğulları [Michael VII Doukas, Konstantios Doukas ve Andronikos Doukas] reşit olana kadar fiilen imparatoriçe olarak hüküm sürebilecek olan Constantine X Doukas'ın dul eşi Eudokia Makrembolitissa'nın eline geçmiştir.

Kapadokyalı yetenekli bir general ve aristokrat olan Romanos IV Diogenes, 1067'de, Constantine X Doukas'ın oğullarının tahtını gasp etmeye teşebbüs etmekten suçlu bulunmuş ve hazırladığı bir komplo nedeni ile idama mahkûm edilmişti. Romanos IV Diogenes idam infazını hapiste beklerken Bizans'ta gerçek iktidar sahibi olan taht naibi Constantine X Doukas'ın dul eşi Eudokia Makrembolitissa'nın ilgisini çekmiş ve onun huzuruna çağrılmıştır. Eudokia Makrembolitissa, güçlü bir askeri adamın doğudaki sınırı yeniden kuracağı ve Antakya ve Caesarea çevresinde baskınlar düzenleyen Türkleri püskürteceği umuduyla, 1068'de, ölen kocası İmparator Constantine X Doukas'a bir daha asla evlenmeyeceğine dair verdiği yazılı yeminin Konstantinopolis Patriği John Xiphilinos tarafından bir kenara bırakılmasının ve senatonun onayının alınmasının ardından İmparatoriçe Eudokia Makrembolitissa, Romanos Diogenes'i affederek 1 Ocak 1068 ile onunla evlendi ve Romanus Diogenes 1 Ocak 1068'de Romanos IV Diogenes olarak tahta çıkmıştır.



Constantine X Doukas'ın ölüm döşeğindeyken karısı Eudokia Makrembolitissa'dan, bir daha evlenmeyeceğine dair patrik huzurunda yemin etmesini istemesinin amacı, kendi hanedanlarını kurmaya çalışabilecek potansiyel taht iddiacılarına karşı tahtı korumak ve oğlu Michael VII Doukas'ın reşit olur olmaz iktidarı yeniden ele geçirmesini sağlamaktı.

Romanos IV Diogenes, kısa saltanatı boyunca ve hayatının her alanında kuşatılmıştı: ailesinde karısı ve Doukas klanı tarafından, yönetiminde kendi idare ve otorite eksiklikleri tarafından ve en önemlisi 1071'de Malazgirt'te Sultan Alparslan komutasındaki Selçuklu ordusu tarafından. Orduyu yeniden kurmak için getirilen Romanos IV Diogenes'in konumu [Michael VII Doukas ile ortak imparator], kendisini yabancı olarak gören ve Michael VII Doukas'ın haklarını ihmal ettiğini düşünen Doukas ailesi tarafından hoş karşılanmadı.

Constantine X Doukas'ın oğullarıyla birlikte hüküm süren Romanos IV Diogenes döneminde Normanlar, Bizans İtalya'sının başkenti Bari'yi ele geçirdi ve Türkler, Bizans topraklarının derinliklerindeki İkonion [Konya] ve Chonai'yi [Honaz] yağmalamıştı. Romanos IV Diogenes, 1068 ve 1069 yıllarında Doğu Anadolu ve Ermenistan'da seferler düzenledi, ancak Türklerin imparatorluğa baskın düzenlemesini engelleyemedi. 1071'de Romanos, Selçukluların yükselişini ve Bizans İmparatorluğu'nun ve bölgenin kaderini sonsuza dek değiştirecek olan Malazgirt Savaşı'nda Selçuklu Sultanı Alp Arslan'ın ordusuyla karşı karşıya geldi. Andronikos Doukas'ın savaş alanını erken terk etmesinden büyük ölçüde sorumlu olan yenilgisi ve yakalanarak esir alınması, onun gıyabında görevden alınmasına yol açmıştır.

Doukas ailesi, Romanos IV Diogenes'in savaşta esir alınmasını Romanos IV Diogenes'den kurtulmak için bir fırsat olarak gördü ve Constantine X Doukas'ın kardeşi ve Michael VII Doukas'ın amcası olan Sezar John Doukas, Eudokia'yı tahttan feragat etmeye ve bir manastıra çekilmeye zorlayarak yeğeni Michael VII Doukas'ı tahta geçirerek baş imparator ilan etti. Michael VII Doukas'ın hükümdarlığı, Türklerin Anadolu'yu fethinin başlangıcına ve Anadolu ile Balkanlar'da isyanlara tanık olacak, sonunda bu isyancılardan biri olan Nikephoros III Botaneiates, 1078'de Michael VII Doukas'ı devirerek imparator olacak ve Michael VII Doukas tahttan feragat ederek bir manastıra çekilecekti. Talihsiz Romanos IV Diogenes, 1072'de Sultan Alp Arslan tarafından serbest bırakıldı. Romanos IV Diogenes tahtını geri almak için küçük bir ordu topladı. Ancak başkent Konstantinopolis'e ulaşmadan önce yenilgiye uğradı, fakat güvenliği ve başkente güvenli bir şekilde dönüşü garanti altına alınmıştı.

Ancak başkent Konstantinopolis'e dönüş yolunda Romanos IV Diogenes yakalanıp kızgın demirle kör edilerek Marmara Denizi'ndeki Prote [Kınalıada] adasındaki bir manastıra sürgün edildi. 1072 yazında Romanos IV Diogenes, henüz 42 yaşındayken, kör edilmenin yaralarından dolayı orada ölmüştür.