Ptolemaios Krallığı Kraliçe Kleopatra VII ve Marcus Antonius [Mark Antony]
Cleopatra VII Thea Neotera - Kleopatra - Kleopatra VII Thea Philopator
Saltanatı, Doğu Akdeniz'de Helenistik dönemin sonunu ve Roma döneminin başlangıcını işaret eden Ptolemaios hanedanının son hükümdarı, Roma'nın en ünlü iki askerinin [Julius Caesar ve Mark Antony] trajik kaderinde önemli rol oynayan Kleopatra VII Thea Philopator. Ptolemaios Krallığı'nın son kraliçesi Kleopatra VII Thea Philopator, günümüzde de hem efsanevi hem de tarihi bir figür olarak devasa bir öneme sahiptir. Hayatı ve trajik sonu, ölümünden bu yana geçen yüzyıllar boyunca şairler, oyun yazarları ve sinema oyuncuları tarafından ölümsüzleştirilmiş ve popülerleştirilmiştir.
Marcus Antonius'un [Mark Antony] ve Octavianus [daha sonra Augustus] arasındaki savaş MÖ 30'lu yıllarda uzadıkça, coğrafi ve siyasi sınırlar daha da belirginleşti. Antony Doğu Akdeniz'de sağlam bir yer edinmişti ve bu sayede Mısır kraliçesi VII. Kleopatra ile ittifak kurmuştu; Kleopatra'nın Roma'daki asıl destekçisi Julius Caesar ise yıllar önce öldürülmüştü. Yanında oğlu Caesarion vardı, ancak Mısır'ı Roma'nın giderek genişleyen nüfuzundan korumak istiyorsa Marcus Antonius'un [Mark Antony] gibi bir müttefike ihtiyacı vardı. Daha da önemlisi, Marcus Antonius'u manipüle etmek, Kleopatra'nın niyetlerine hiç sempati duymayan Octavian'dan daha kolaydı. Bu son derece zeki kadın, Marcus Antonius [Mark Antony] ile evliliğini aşağılayıcı bir deneyim olarak görmüş olsa da, kişisel olarak bunun hayatta kalmasının tek şansı olduğunu anlayacak kadar kurnazdı. Dolayısıyla, muhtemelen içerikteki denarius gibi çift portreli sikkeler darb ettirmek konusunda istekliydi. Kleopatra'nın kocası, Romalı savaş lordu Marcus Antonius'u fiilen domine ettiğini anlamak için daha fazla kanıta gerek yoktur.
Kleopatra [Cleopatra VII] ve Marcus Antonius'un [Mark Antony] İskenderiye portre Denariusları geleneksel olarak MÖ 32 yılına tarihlenmektedir. Ancak, sikke üzerindeki lejantlar ve ikonografileri onları açıkça MÖ 34'te Antonius'un Ermenistan'a karşı yürüttüğü sefere ve ardından gelen meşhur İskenderiye bağışlarına bağlamaktadır. Partlara karşı aldığı feci yenilgilerden dikkatleri dağıtmak amacıyla yapılan ve aslında bir yağma seferi olmaktan öteye geçmeyen bu yolculuğun ardından Marcus Antonius'un [Mark Antony] dönüşünde, Mısır başkentinde büyük bir zafer gösterisi düzenlendi; bu gösteride esirler geçit törenine çıkarıldı ve bağışlar dağıtılmıştır.
Ancak en dikkat çekici olanı, kraliçe Kleopatra ve Marcus Antonius'un [Mark Antony] unvanları [ANTONI ARMENIA DEVICTA:Antonius tarafından fethedilen Ermenistan] ve krallıkları kendilerine ve çocuklarına dağıtmalarıydı; Kleopatra, Kralların Kraliçesi ve Mısır Kraliçesi [CLEOPATRAE REGINAE REGVM FILIORVM REGVM] olarak adlandırılıp Kıbrıs, Libya ve Orta Suriye'yi kendine talep ederken, Alexander Helios Ermenistan, Medya ve Part İmparatorluğu'nu, ikiz kız kardeşi Kleopatra Selene Sirenayka ve Libya'yı, Ptolemy Philadelphus ise Suriye, Fenike ve Kilikya'yı almıştır.
Mısır'ın kendisi hariç, çoğunlukla ya Roma eyaletleri ya da fethedilmemiş topraklar [Medya ve Part İmparatorluğu gibi] olan bu bölgelerin bağışlanması, Roma toplumunda büyük bir öfkeye neden olmuştur. En kötüsü ise Roma Cumhuriyeti'nin çöküşünde ve Roma İmparatorluğu'nun doğuşunda çok önemli bir rol oynayan Romalı general ve politikacı Julius Caesar ile Kleopatra'nın ortak oğlu Caesarion'un Kralların Kralı, Tanrı ve Divi Filius [Tanrının oğlu] olarak ilan edilmesi ve babasının tek meşru varisi olarak atanmasıydı. Bu, Julius Caesar tarafından evlat edinilmesinden ve diktatörün lejyonlarının sadakatinden kaynaklanan Octavianus'un [daha sonra Augustus] iktidar iddiasına doğrudan bir meydan okumaydı ve Roma dünyasının en güçlü iki adamı [Octavianus ve Mark Antony] arasındaki geri dönüşü olmayan kopuşu yalnızca hızlandıracaktı.
